Transplantatie bij diabetes beter dankzij biomaterialen

TG-studente Mijke Buitinga volgt hele behandeltraject

woensdag 18 november 2009

Haar kennis van geneeskunde én de technologie kwam goed van pas bij zoeken naar een oplossing voor de problemen in de behandeling van patiënten met suikerziekte. Mijke Buitinga werkt als studente Technische Geneeskunde aan het verbeteren van de transplantatie van de ‘eilandjes van Langerhans’. Diabetespatiënten kunnen dankzij zo’n transplantatie weer zelf insuline aanmaken.

In de wandelgangen wordt het ook wel een 'kunstmatige alvleesklier' genoemd, maar dat is eigenlijk iets teveel gezegd. Het implantaat dat Mijke heeft ontworpen is een kleine implanteerbare draagconstructie voor de 'eilandjes van Langerhans': de cellen in de alvleesklier die insuline aanmaken. Bij patiënten met diabetes 'type 1' zijn deze eilandjes verdwenen na een aanval door het eigen immuunsysteem. Maar insuline spuiten is toch de gewoonste zaak van de wereld? Mijke nuanceert: "Insuline werkt bij alle patiënten, maar niet elke patiënt is even goed in te stellen. Diabetes kan dan zeer ernstige complicaties geven, tot aan blindheid en nierfalen toe. Ook zijn er patiënten die door te lage bloedsuiker insulten krijgen en zelfs in coma raken.

Een deel van deze patiënten kan sinds kort in aanmerking komen voor een transplantatie van de eilandjes van Langerhans. Ze kunnen dan zelf weer insuline aanmaken, en krijgen medicijnen om te voorkomen dat ook deze eilandjes worden aangetast." De enige plek in Nederland waar dat op dit moment kan, is het Leids Universitair Medisch Centrum, waar Mijke haar Masterproject van de UT-opleiding Technische Geneeskunde heeft uitgevoerd. Ze heeft er patiënten met type 1 diabetes op consult gehad, meegedacht over behandelingsopties en de consequenties van deze opties en de hele transplantatie procedure gevolgd. Met als doel, de succeskans van transplantatie te vergroten door nieuwe technologie in te zetten.

Levensvatbaar

"Tot nu toe worden de 'donor-eilandjes' ingespoten in de lever. De overlevingskans is daar helaas niet zo groot, zodat de transplantatie soms twee tot drie keer moet worden herhaald. Kun je ze niet op een drager aanbrengen en minimaal-invasief implanteren, was de gedachte die wij al snel kregen. Maar dan merk je dat artsen alles weten over de alvleesklier, maar niet genoeg kennis in huis hebben over biomaterialen waarvan je zo'n drager kunt maken en vooral van de consequenties van dat materiaal in het menselijk lichaam. Die kennis kon ik als TG-er inbrengen." Mijke heeft binnen de opleiding de afstudeervariant Reconstructive Medicine gevolgd. Daarin is het de kunst om oplossingen te bedenken die dichtbij het lichaam blijven. "Je kunt wel allerlei fancy technologie ontwikkelen, maar die moet wel toegepast kunnen worden in de mens. Bij een kunstmatig implantaat moet je zorgen voor een goede doorbloeding en zuurstofvoorziening, om de levensvatbaarheid van de cellen te garanderen. Lichaamseigen of bijna-lichaamseigen oplossingen zijn nu eenmaal het best. Daarbij komt dat wij bij het ontwerp heel sterk vanuit de patiënt redeneren en niet vanuit de vraag wat er technisch allemaal mogelijk is." Haar ontwerp kreeg een aantal 'putjes' waarin de eilandjes zich kunnen nestelen, keurig op een rijtje. Het materiaal is zodanig gekozen dat het lichaam het niet afstoot. De optimale plaats voor implantatie is nog niet vastgesteld, maar dat hoeft niet in de buurt van de alvleesklier te zijn. "Het zou bijvoorbeeld in de bovenarm kunnen", aldus Mijke.

Hele traject

Als TG-er draait zij mee in het hele behandeltraject. Zij is dus niet iemand die alleen maar in een laboratorium, ver van de kliniek, een technisch hoogstandje uitvindt. In de toekomst verwacht Mijke ook patiënten op haar spreekuur te krijgen, te bepalen óf en hoe bij deze patiënten een implantaat mogelijk is en de patiënten ook blijven monitoren. "De chirurg zal uiteindelijk de implantatie uitvoeren. Ik ben daar wel bij, omdat ik alle kennis heb van het nieuwe construct . En ook de nazorg verwacht ik te gaan doen. En vergeet niet dat communicatie met patiënten een belangrijk onderdeel is in onze studie. Het aantal medische handelingen dat je als TG-er zal gaan verrichten, verschilt wel enigszins per afstudeerrichting. Maar het is wel essentieel voor de uitoefening van dit nieuwe vak!" Het recente advies aan de minister, om ook TG-afgestudeerden zelfstandige medische bevoegdheden toe te kennen via een experimenteerartikel in de wet BIG, komt als geroepen.

Na haar afstuderen werkt Mijke Buitinga nu verder aan promotie-onderzoek. De 'kunstmatige alvleesklier' wordt nu verder gereed gemaakt voor de eerste proefnemingen

Aan een groot onderzoeksproject waarin het instituut MIRA van de UT samenwerkt met het LUMC, het UMCG en het Diabetesfonds, is recent 11 miljoen euro toegekend. De verbetering van de transplantatie krijgt daarmee een flinke impuls.

 

Voor meer informatie kun je contact opnemen met één van onderstaande personen:

Wetenschapsredacteur UT

Wiebe van der Veen
+31 53 489 4244

Stuur een email
 
11a1b23