Chips bouwen met moleculen

Natuur inspiratiebron voor Wilfred van der Wiel

maandag 26 oktober 2009

Een prestigieuze Europese ‘Grant’ van 1,75 miljoen: een betere start kon de pas tot hoogleraar benoemde Wilfred van der Wiel (34) zich niet wensen. Hij wil met het geld nieuwe wegen inslaan in de nano-elektronica.

Nog maar net een dag hoogleraar, kreeg Wilfred van der Wiel het goede nieuws uit Brussel: zijn aanvraag voor een Starting Independent Researcher Grant was gehonoreerd door de European Research Council (ERC). Zijn leerstoel kan op deze manier een vliegende start maken op een nieuw onderzoeksgebied: de Grant is goed voor 1,75 miljoen euro voor vijf jaar. De eerdere VIDI-subsidie van NWO die Van der Wiel verwierf, legde hiervoor de kiem. Sinds 2005 is Van der Wiel bovendien programmadirecteur Nano-Electronics van het MESA+ Instituut voor Nanotechnologie van de UT.

Beyond Moore

De jonge hoogleraar wil gaan werken aan 'hybride' nano-elektronica. Dat betekent dat hij elektronica wil gaan ontwikkelen waarin twee technologieën samenkomen: de bestaande technologie om chips te maken en een nieuwe technologie die moleculen als bouwstenen gebruikt. Bepaald niet vanzelfsprekend, die combinatie. Maar dat is niet voor niets, aldus Van der Wiel: "De afmetingen op de huidige generatie chips zijn nu al in het nanometer bereik beland, je praat eigenlijk al over nano-elektronica. Wil je de onderdelen nog kleiner maken, dan krijg je onvoorspelbare effecten. Bijvoorbeeld door minieme verontreinigingen. Bovendien wordt het steeds complexer om de bestaande chiptechnologie te verfijnen." Decennia lang kon de miniaturisatie zich met de regelmaat van de klok ontwikkelen, volgens de zogenaamde 'Wet van Moore'. De gevolgen zien we dagelijks om ons heen. Dankzij deze snelle verkleining heeft digitale fotografie een grote vlucht kunnen nemen en kunnen we onze hele muziekcollectie kwijt in een iPod. Computers zijn sneller en veel krachtiger geworden, terwijl de prijs drastisch omlaag ging. Als het aan Wilfred van der Wiel ligt, kan het nog steeds veel kleiner, maar dan moeten we gaan bouwen met moleculen. 'Van onderaf' of ook wel 'bottom up'.

Zelforganisatie

"Daarbij wil ik goed kijken hoe de natuur het doet. Want moleculen maken die een bepaalde elektronische functie krijgen - een transistor, een diode - is één ding. Maar hoe krijg je die moleculen vervolgens netjes georganiseerd, zoals de onderdelen op een chip? De natuur heeft daarop een antwoord via zelforganisatie en zelfassemblage. Daar wil ik gebruik van maken. Onder de juiste chemische condities kun je dus wel degelijk de moleculen keurig in het gelid zetten, zonder dat je zelf hoeft in te grijpen." Dat is ook nodig, want wie naar een ontwerp van een hedendaagse chip kijkt, bijvoorbeeld voor een mobiele telefoon, ziet een ware stadsplattegrond op een vierkante centimeter. Inclusief een meerlaags 'wegennet' voor alle verbindingen tussen de onderdelen. Het oppervlak wordt maximaal benut. Wil je op dezelfde manier met moleculen aan de slag, dan is ordening een eerste vereiste. "De moleculen wil ik uitrusten met strengen die stroom geleiden, om ze met elkaar of de buitenwereld te verbinden. Daarbij kan de conventionele 'top down' technologie ons weer helpen."

Op afroep

Het ultieme doel? "Elektronica die je 'per elektron' kunt besturen en waarmee je ook licht 'op afroep' kunt maken, foton voor foton. Zo ver is het nog lang niet, maar dankzij de Starting Grant kan ik een paar fundamentele stappen zetten die beslissend kunnen zijn. Het idee van moleculen als elektronische onderdelen is niet nieuw, maar tot nu toe slaagt niemand in een goede controle over het proces. Statistisch gezien, heeft dan een bepaald percentage van de schakelingen de functie die je wilt hebben, maar we missen momenteel de technologie om de geometrie op de schaal van enkele nanometers te controleren. Die controle willen wij verbeteren." Tot nu toe voert Van der Wiel zijn experimenten uit bij extreem lage temperaturen, - op slechts een kwart graad boven het absolute nulpunt van min 273 graden Celsius -, maar als hij het proces beter in de vingers krijgt, kan het straks ook bij kamertemperatuur. En dat is belangrijk, om in de toekomst iedereen mee te kunnen laten genieten van de single-molecule-electronics waarvan hij nu droomt.

Meer informatie over de vakgroep Nano-Elektronica van Wilfred van der Wiel op http://ne.ewi.utwente.nl

Over het MESA+ Instituut voor Nanotechnologie: www.mesaplus.utwente.nl
Over de Starting Grant: het persbericht en de website van ERC: http://erc.europa.eu

Voor meer informatie kun je contact opnemen met één van onderstaande personen:

Wetenschapsredacteur UT

Wiebe van der Veen
+31 53 489 4244

Stuur een email
 
2341