Over ruim een week begint de World Solar Challenge. Het moment waar de 18 studenten van het Solar Team Twente anderhalf jaar naar toe hebben gewerkt. Coureur Haico Stegink vertelt vanuit Australië over de laatste voorbereidingen. “Het is een feest om hier in de zonneauto rond te mogen rijden.”
Begin september vertrok het Solar Team Twente naar Australië om
zich voor te bereiden op de World Solar Challenge. Van lekker op
het strand liggen en vakantievieren is geen sprake, want het team
moet hard werken. Stegink: "Toen we vertrokken, was de auto klaar
en hadden we al behoorlijk wat tests uitgevoerd. Maar, we zijn hier
zo vroeg omdat we in Australië pas écht kunnen testen. De
omstandigheden zijn hier namelijk heel anders. Het is hier elke dag
35 à 36 graden Celsius met een hoge luchtvochtigheid en de het
asfalt op de wegen is heel anders dan in Nederland. Verder reden we
thuis steeds op de accu's, maar hier kunnen we echt op
zonne-energie rijden."
Zweten
Stegink is tijdens de race één van de coureurs. Hij noemt het
"een feest" om in de auto te mogen rijden. "Je zit heel laag boven
de weg en hoort veel geluid, waardoor je echt heel hard lijkt te
gaan."
Wel kan het behoorlijk warm worden in de auto geeft de coureur
toe. In de cockpit is het ongeveer 10 graden warmer dan daar
buiten. "Als je rijdt is het nog wel te doen, omdat er dan via de
lenzen een kleine, maar warme, luchtstroom de cockpit inkomt. Maar
als je even stil staat, dan is het pas echt zweten. Zeker omdat je
ook altijd een helm op hebt."
Wildroosters
In Australië houdt het team zich vooral bezig met het testen van
de auto, en er moeten behoorlijk wat tests worden uitgevoerd. Dit
kost veel tijd legt Stegink uit. Als voorbeeld noemt hij de
cattlegrid-test. "In totaal komt het team tijdens de race
95 van deze wildroosters tegen. Het frame en de dempers van de auto
krijgen bij het passeren behoorlijk wat te verduren. De eerste keer
dat je erover heen rijdt, doe je dit daarom maar met een snelheid
van ongeveer 10 kilometer per uur. Als dat goed gaat, rijdt je er
de volgende rit met 5 kilometer per uur harder overheen en dat
blijf je herhalen. Omdat je niet zomaar in de berm kunt draaien -
je rijdt daar namelijk heel snel je banden lek - moet je steeds een
heel stuk omrijden voor je kunt draaien. Voordat je uiteindelijk
met 90 kilometer per uur over de roosters kunt rijden, ben je dus
wel even bezig."
Rampscenario's
Gisteren heeft het team één van de meest uitgebreide tests tot
nu toe uitgevoerd. Het heeft een racedag gesimuleerd, maar dan een
racedag met wel heel veel problemen. Stegink: "Je moet allerlei
rampscenario's een keer oefenen. Zo hebben we bijvoorbeeld geoefend
hoe we het best een band kunnen verwisselen als we er één lek
rijden. We moeten de auto dan eerst in de berm op een zeil parkeren
om te zorgen dat de andere banden niet ook lek raken."
"Ook hebben we gesimuleerd dat de communicatie tussen de
raceauto en de rest van de auto's wegviel. De strategieauto moet
dan met behulp van bordjes met de zonneauto communiceren en op
bordjes bijvoorbeeld aangeven hoe hard je mag rijden." Verder heeft
het team geoefend wat te doen als de coureur onwel raakt. Stegink:
"Ik moest me helemaal slap houden terwijl drie man mij uit de
krappe cockpit moesten bevrijden."
Voorbereiding coureurs
Niet alleen de zonneauto, maar ook de coureurs krijgen tijdens
de race het nodige te verduren. Ze zitten immers lang achter elkaar
in een kleine en vooral hete cockpit. In Nederland gingen de
coureurs daarom al enkele keren per week in een warme ruimte en met
een dikke trui aan fitnessen. In Darwin lopen de coureurs nu drie
keer per week hard op het strand. "We doen dit 's ochtends vroeg
rond zeven uur, maar dan is het hier ongeveer al 27 graden."
Crash Delft
Even geleden belandde het Delftse team tijdens een test met hun
zonneauto in de berm. De auto was zwaar beschadigd. Je zou kunnen
verwachten dat de vlag uitging in het Twentse kamp, maar dat is
zeker niet het geval, verzekert Stegink. "Ik ben zelf tijdens een
test in Nederland met onze auto ook de berm in gevolgen, maar dan
met snelheid van een kilometer of dertig per uur. Dat was al
schrikken, maar het Delftse Team belandde in de berm met 110
kilometer per uur. Dat gun je niemand! Uiteraard willen we erg
graag winnen, maar we willen winnen tijdens de race."
Dit is volgens Stegink tekenend voor de onderlinge sfeer tussen
de teams. "We willen allemaal winnen, maar we helpen elkaar daar
waar nodig en lenen elkaar allerlei spullen uit. De sfeer tussen de
teams is heel vriendschappelijk."
De race
Op 25 oktober klinkt het startschot van de tiende World Solar
Challenge. De race van 3010 kilometer gaat dwars door de
Australische woestijn; van Darwin tot Adelaide. De teams mogen
dagelijks van negen uur 's ochtends tot vijf uur 's avonds racen.
Voor het Solar Team Twente is het de derde keer dat het deelneemt.
Een inschatting hoe hoog het Twentse team zal eindigen, durft
Stegink nog niet te geven, maar hij heeft er alle vertrouwen in dat
zijn team goed zal presteren. "We hebben dit jaar meer kunnen
testen dan voorgaande jaren. Ik heb er dan ook alle vertrouwen in
dat we goed over de finish komen. Wel verwacht ik dat de strijd in
de top 10 heftiger wordt dan eerdere jaren, maar wij zijn er in
ieder geval klaar voor!"
Voor meer informatie kun je contact opnemen met één van onderstaande personen:
